Hoe vraag ik dispensatie aan?


Wanneer je om medische redenen medicijnen gebruikt die op de dopinglijst staan, kan je daar dispensatie voor aanvragen. In de praktijk komt het het vaakst voor dat het gaat over:
• anti-astmamiddelen als fenoterol en terbutaline;
• methylfenidaat (bijv. Concerta of Ritalin) voor ADHD;
• insuline (in het geval van diabetes); of
• bloeddrukmedicijnen (zoals diuretica en in sommige takken van sport bètablokkers).

In principe kan voor elk geneesmiddel dispensatie worden aangevraagd.

Voor wie en waar? Wie moeten er dispensatie aanvragen? En waar moet je dispensatie aanvragen? Die vragen zijn niet altijd even makkelijk te beantwoorden. Er kan onderscheid gemaakt worden tussen drie groepen:
1. Sporters die in de Internationale Testing Pool zitten;
2. Sporters die in de Nationale Testing Pool zitten; en
3. De overige sporters.

Ad 1. Voor de eerste groep zijn de regels betrekkelijk simpel. Het gaat hier om sporters die door hun Internationale Federatie (IF) tot de absolute top worden gerekend. Normaliter worden zij daar ook door hun IF van op de hoogte gesteld en zullen zij bijvoorbeeld ook whereabouts moeten aanleveren bij de Internationale Sport Federatie (IF), meestal via Anti-doping adminisatration and management system (ADAMS). Voor hen geldt dat zij bij hun IF dispensatie moeten aanvragen. Indien de IF niet beschikt over een eigen dispensatiesysteem, dan moeten zij nationaal aanvragen.

Ad 2. De tweede groep bestaat uit sporters die niet tot de eerste categorie behoren, maar die wel in Nederland in de Nationale Testing Pool zitten. Ook zij zijn hiervan op de hoogte: zij hebben een brief van de Dopingautoriteit gehad dat ze tot die groep behoren en hebben tevens een whereaboutsverplichting. Voor hen geldt dat ze voorafgaande aan het medicijngebruik dispensatie moeten aanvragen. Overigens is het in de meeste gevallen zo, dat als zij nationale dispensatie hebben en vervolgens bij de IF in de Testing Pool terecht komen, ze alsnog internationaal dispensatie moeten aanvragen.

Ad 3. Voor de derde groep is de situatie iets ingewikkelder. Als ze in internationale wedstrijden uitkomen, dan moeten die sporters eerst kijken of die internationale wedstrijd (let op: dat kan ook in Nederland zijn!) door de Internationale Federatie (IF) is erkend als International Event. Als dat zo is, dan moeten ze internationaal bij de IF hun dispensatieverzoek indienen (let wel: dit verzoek moet minimaal 21 dagen voor een International Event worden ingediend).

Is dat niet het geval dan kunnen ze vooraf hun verzoek nationaal indienen. De sporter kan er ook voor kiezen pas dispensatie aan te vragen na een dopingcontrole of nadat hij of zij positief is bevonden bij een dopingcontrole. Echter, in dat geval bestaat er natuurlijk altijd het risico dat een verzoek wordt afgewezen.
Indien een sporter niet uitkomt in internationaal verband en niet tot de Nationale Testing Pool behoort, dan kan hij of zij eventueel dispensatie aanvragen bij de Dopingautoriteit. Dit is echter niet verplicht. Ook hier kan de sporter ervoor kiezen pas dispensatie aan te vragen nadat hij of zij positief is bevonden bij een dopingcontrole met het risico dat een verzoek kan worden afgewezen.

De dispensatieprocedure dient te worden opgestart door via de dopingautoriteit een nieuw verzoek in te dienen. Klik hier om een dispensatieverzoek in te dienen.  Meer over de dispensatieprocedure kun je hier vinden

Wanneer je om medische redenen medicijnen gebruikt die op de dopinglijst staan, kan je daar dispensatie voor aanvragen. In de praktijk komt het het vaakst voor dat het gaat over:
• anti-astmamiddelen als fenoterol en terbutaline;
• methylfenidaat (bijv. Concerta of Ritalin) voor ADHD;
• insuline (in het geval van diabetes); of
• bloeddrukmedicijnen (zoals diuretica en in sommige takken van sport bètablokkers).

In principe kan voor elk geneesmiddel dispensatie worden aangevraagd.

Voor wie en waar? Wie moeten er dispensatie aanvragen? En waar moet je dispensatie aanvragen? Die vragen zijn niet altijd even makkelijk te beantwoorden. Er kan onderscheid gemaakt worden tussen drie groepen:
1. Sporters die in de Internationale Testing Pool zitten;
2. Sporters die in de Nationale Testing Pool zitten; en
3. De overige sporters.

Ad 1. Voor de eerste groep zijn de regels betrekkelijk simpel. Het gaat hier om sporters die door hun Internationale Federatie (IF) tot de absolute top worden gerekend. Normaliter worden zij daar ook door hun IF van op de hoogte gesteld en zullen zij bijvoorbeeld ook whereabouts moeten aanleveren bij de Internationale Sport Federatie (IF), meestal via Anti-doping adminisatration and management system (ADAMS). Voor hen geldt dat zij bij hun IF dispensatie moeten aanvragen. Indien de IF niet beschikt over een eigen dispensatiesysteem, dan moeten zij nationaal aanvragen.

Ad 2. De tweede groep bestaat uit sporters die niet tot de eerste categorie behoren, maar die wel in Nederland in de Nationale Testing Pool zitten. Ook zij zijn hiervan op de hoogte: zij hebben een brief van de Dopingautoriteit gehad dat ze tot die groep behoren en hebben tevens een whereaboutsverplichting. Voor hen geldt dat ze voorafgaande aan het medicijngebruik dispensatie moeten aanvragen. Overigens is het in de meeste gevallen zo, dat als zij nationale dispensatie hebben en vervolgens bij de IF in de Testing Pool terecht komen, ze alsnog internationaal dispensatie moeten aanvragen.

Ad 3. Voor de derde groep is de situatie iets ingewikkelder. Als ze in internationale wedstrijden uitkomen, dan moeten die sporters eerst kijken of die internationale wedstrijd (let op: dat kan ook in Nederland zijn!) door de Internationale Federatie (IF) is erkend als International Event. Als dat zo is, dan moeten ze internationaal bij de IF hun dispensatieverzoek indienen (let wel: dit verzoek moet minimaal 21 dagen voor een International Event worden ingediend).

Is dat niet het geval dan kunnen ze vooraf hun verzoek nationaal indienen. De sporter kan er ook voor kiezen pas dispensatie aan te vragen na een dopingcontrole of nadat hij of zij positief is bevonden bij een dopingcontrole. Echter, in dat geval bestaat er natuurlijk altijd het risico dat een verzoek wordt afgewezen.
Indien een sporter niet uitkomt in internationaal verband en niet tot de Nationale Testing Pool behoort, dan kan hij of zij eventueel dispensatie aanvragen bij de Dopingautoriteit. Dit is echter niet verplicht. Ook hier kan de sporter ervoor kiezen pas dispensatie aan te vragen nadat hij of zij positief is bevonden bij een dopingcontrole met het risico dat een verzoek kan worden afgewezen.

De dispensatieprocedure dient te worden opgestart door via de dopingautoriteit een nieuw verzoek in te dienen. Klik hier om een dispensatieverzoek in te dienen. Meer over de dispensatieprocedure kun je hier vinden.